DE VLOGCULTUUR… EN IK.

Ik heb mezelf eens aan een experiment gewaagd. Aan het vloggen, welteverstaan. “Euhh wat? Sara? Ben je wel goed bij je hoofd? Dat is toch helemaal niks voor jou joh! Jij hebt toch juist niks met dat soort dingen?” Ja, dat is nu precies het ding. Want als ik iets niet helemaal begrijp, raak ik juist benieuwd waarom anderen het wél helemaal geweldig kunnen vinden. Zo ook bij vloggen. Die cultuur fascineert me echt. Sinds enkele jaren is vloggen namelijk uitgegroeid tot één van de meest populaire social media van 2014 en 2015! Genoeg reden om er eens in te duiken… en hoe kan ik dat beter doen dan het zelf te proberen?

 

VLOGS EN VLOGGERS

“Vloggen” is een afkorting voor (zoals de naam eigenlijk al zegt) het bijhouden van een video weblog. Een online videodagboek, dus. Een vlogger legt zijn leven vast middels video; met daarin zijn gedachten, zijn dagelijkse bezigheden en wat hij zoal meemaakt. Van opstaan tot met vrienden chillen, van gamen tot boodschappen doen en van zijn gedachten filmen tot spelen met de hond. De meeste vloggers in Nederland zijn tussen de 12 en 24 jaar oud, evenals hun bezoekers. Ons landje kent vele tienduizenden vloggers, wiens door honderdduizenden jongeren (!!) worden gevolgd.

 

1. ENZO KNOL

Één van de meest bekende vloggers van Nederland is de 21-jarige Enzo Knol, die zichzelf op zijn website “dé Youtube-sensatie van Nederland” noemt. En hij heeft niet helemaal ongelijk: het gros van de jonge jochies kijkt tegen hem op omdat ze hem “cool en grappig” vinden en meisjes zwijmelen met duizenden tegelijk bij hem weg. Enzo filmt vooral zijn dagelijkse bezigheden en is altijd in voor een lolletje of een gekke bek. In 2014 werd hij zelfs zo bekend, dat hij inmiddels ware fandagen achter de rug heeft; goed voor het mobiliseren van duizenden jongeren - en een dik maandsalaris.

 

 

2. MASCHA – BEAUTYGLOSS

Mascha Feoktistova is onder héél veel Nederlandse meiden bekend als Mascha van Beautygloss, één van de grootste beautyblogs van het land. Mascha’s beautyblog is al jaren bekend, maar langzaam is ze steeds meer overgestapt naar het vloggen over haar dagelijkse leven: elke dag om 06:00 staat er een nieuwe vlog online. Of ze nu een afspraak heeft voor haar blog of haar kast opruimt: Mascha filmt het al-le-maal. Ook haar vriend Gregor (maar ze noemt hem liever “foef” of “foefje”, zo’n 10x per vlog en ik snap nog steeds niet dat die jongen dat oké vindt) en haar vriendinnen komen veelvuldig in beeld. Ook Mascha verdient een ruim maandsalaris aan haar blog en vlog.

 

 

3. STUK TV

Giel, Thomas en Stefan van Stuk TV zijn in Nederland bekend geworden door hun wekelijkse Youtube-opdrachten die ze van het publiek moeten uitvoeren. Inmiddels hebben ze een webplatform, hebben de tv bereikt door mee te doen aan het programma ‘Roadtrippers’ op Veronica en zijn met meer dan 500.000 volgers misschien wel de bekendste vloggers van Nederland. Stuk TV kan je ook niet echt meer een vlog noemen, eerder een spontane, maar goed in elkaar gezette webshow. Net als Valerio en Dennis voor BNN, maar dan nét wat minder spectaculair. Over Stuk TV wordt goed nagedacht. Petje af.

 

 

WAAROM IS VLOGGEN ZO POPULAIR?

Het is geen toeval dat ‘vlogvolgen’ zo populair is onder jongeren. Ze bevinden zich tenslotte in een hele belangrijke levensfase – één waarin het zoeken naar hun identiteit centraal staat. Ze spelen met allerlei identiteitsvragen, als: “Wie ben ik?” “Is wat ik voel wel normaal?” “Welke problemen maken anderen mee?” “Wat moet ik doen?”. En vlogs geven daar goed antwoord op: ze laten zien waar anderen zich dagelijks mee bezig houden, wat hun relatie met hun vrienden is, wat ze belangrijk vinden, hoe ze met hun problemen omgaan en ze wat ze cool en stom vinden. En juist die hele eenvoudige dingen als een dagelijks videodagboek zorgen ervoor dat jongeren meer met vloggers kunnen identificeren dan met andere media. En dat zie je terug in de intensiteit van hun fanbases: veel fans bezoeken hun lievelingsvlogs elke dag (het kan zelfs verslavend werken), bezoeken fandagen en doen hun idolen na, om ook op hun beurt te gaan vloggen.

 

MAAR… WAT IS HET MOTIEF VAN DE VLOGGER ZELF?

De fankant van vloggen vind ik nog gemakkelijk te begrijpen. Maar waarom vloggers nou eigenlijk vloggen… daar ben ik nog niet helemaal uit (los van het feit dat er tegenwoordig bakken met geld mee te verdienen valt). Is het een zoektocht naar waardering? Of vinden ze hun leven nu eenmaal zo interessant, dat ze er vanuit gaan dat de rest van Nederland dat ook vindt? Dat zijn natuurlijk aannames. Ik ging steeds meer nadenken hoe het nou was om de hele dag een camera op mijn hoofd te hebben. En daarom besloot ik om het ook eens te proberen. Als experiment. Hoe is dat nou? Wat moet je zeggen en wat film je wel en wat niet? Is het iets voor mij? En wat doet dat met het beeld dat anderen van mij hebben?

 

HET EXPERIMENT: EEN EIGEN VLOG

Ik besloot te gaan filmen op een vrije woensdag. Dat leek me het slimst: mensen in mijn omgeving zouden waarschijnlijk niet op de film  willen (laat staan mijn werk). En woensdag had ik voor de verandering weer eens een lekkere home alone dag, dus dat leek me perfect. Ik had alleen niet bedacht dat alléén het filmen van zo’n dag ervoor zou zorgen dat ik mezelf zou gaan framen als een burgelijke, saaie huismus. Toch deed ik het. En ziehier het resultaat: een soms awkward, amateuristisch filmpje over mijn poging om te vloggen over die ene, rustige dag.

 

 

 

HOE ERVAARDE IK HET VLOGGEN?

Laat ik het maar meteen zeggen: ik vond het ONWIJS spannend om dit filmpje online te zetten. Ik vind het namelijk verschrikkelijk om te kijken – en daar kom ik meteen bij mijn punt: op deze vlog ben ik álles behalve mezelf. Ik doe anders, ik praat gek, ik zeg soms hele onsamenhangende dingen en ik voelde me continu ongemakkelijk.

 

WAAROM IK MEZELF NIET WAS

• 1. Je merkt natuurlijk meteen al: er is onwijs veel geknipt en geplakt in het filmpje. Waarom? Omdat ik nogal lang van stof kan zijn, helemaal als ik me ongemakkelijk voel. En als je jouw eerste filmpje opneemt en dus nog geen entertainment-feeling hebt, maar jezelf wel bewust bent van je langdradigheid, ga je overdreven veel knippen. Dat kan het filmpje irritant maken. Beginnersmoeilijkheid.
• 2. Ik ga vreemd praten. Mijn stem wordt automatisch kinderlijker dan normaal en gaat kraken. Dat verbaast me nog het meest. Als je me kent, merk je niet op mijn gemak ben.
• 3. Ik ben in mijn hoofd de hele tijd bezig met: “Wat moet ik zeggen? Klinkt dit dom? Wat zouden mensen willen zien?” Mijn natural “leuk doen voor de camera” (daar krijg je tenslotte volgens veel mensen interessante content mee) is nog niet zo goed ingeworteld, en mijn rustige dag maakte het er niet makkelijker op. Ik was me constant bewust van het feit dat ik mezelf heel erg aan het framen was (in mijn perceptie als “saai” en “burgerlijk”. En dat idee vond ik verschrikkelijk, zoals ik ook al in het filmpje zeg.
• 4. Naast het feit dat ik raar ging praten, merkte ik ook dat ik andere dingen zei dan normaal. Zo zei ik op een gegeven moment wel 4x “best wel” in één zin. En dat slaat natuurlijk helemaal nergens op. Ook gebruikte ik wel twee keer het woord ‘loco’ en dat doe ik normaal – echt! – nooit. Ook zoiets raars en (het voelt als) puberaals.
• 5. Gesprekken met anderen voelen héél raar met een camera op je hoofd. Want dan krijg je een dialoog tussen twee mensen die zich allebei niet op hun gemak voelen (hoewel we allebei zo normaal mogelijk deden). Bovendien voelt het heel privé om gesprekken als deze te laten zien. Dat merk ik zelf heel duidelijk als ik de stukjes met mijn vriend bekijk.

 

KORTOM: GEEN VLOGS MEER VOOR MIJ

Kortom: wat jullie hebben gezien, is niet de echte Sara. Het is een gemaakt, geframed beeld van mezelf. En zo werkt het natuurlijk met alle vlogs. Elke vlogger is zich heel bewust van het feit dat er een camera op zijn of haar hoofd gericht staat. Aan het begin zul je erg ongemakkelijk zijn en later zul je jezelf steeds meer op je gemak voelen, maar feit is dat je jezelf er altijd van bewust blijft – en daar zul je jezelf ook naar gaan gedragen. Vloggers zijn zich ongetwijfeld heel bewust van hun eigen gedrag. Je filmt tenslotte niet voor jezelf, maar voor een publiek. En dat zorgt ervoor dat je een communicatief bonuslaagje over je leven legt (iets wat ik erg merk bij Enzo Knol).

Ik wil overigens niet zeggen dat vloggers allemaal narcistische mensen zijn. Zeker niet. Als je interessante dingen meemaakt, een unieke mening hebt, graag documentaires maakt of wat dan ook, vooral doen! Voor mij zit er dan ook een groot verschil tussen Stuk TV (die een conceptuele laag over hun vlogs legt: werken met opdrachten en thema’s) en Enzo Knol en Mascha Feoktistova, die ‘gewoon’ hun dag filmen. Zij fascineren mij nog steeds. Want het blijft voor mij moeilijk te begrijpen dat mensen de drang hebben om alles wat ze doen te filmen en dat genoeg waarde vinden hebben om met de hele wereld te delen. Helemaal omdat ik nu zelf weet hoe intensief het is en hoe ‘leeg’ het voelt. Feit is: vloggen is niks voor mij. Ik hou het lekker bij bloggen en ik ben in ieder geval weer een ervaring rijker.



14 reacties op “DE VLOGCULTUUR… EN IK”

  1. Cynthia zegt:

    Ik denk dat echt bekende vloggers het voornamelijk doen omdat ze er veel geld mee verdienen (en ze zichzelf iets te leuk vinden en door al hun volgers de hemel ingeprezen worden). En ook veel mensen die er nu mee beginnen dat doen, omdat ze weten dat er veel mee te verdienen valt.

  2. Lisa zegt:

    Jouw artikelen zijn altijd zo spot-on! Een feest om te lezen in een wereld waarin toch veel blogs inhoud missen. Je vat steeds goed de observaties die ik vaak ook doe. Ga zo door!

  3. Danielle zegt:

    Ik denk dat voor de grote vloggers geld mee speelt. Voor de kleinere denk ik de zelfde nieuwsgierigheid die jij had. Ik denk ook dat sommige zich er minder ongemakkelijk bij voelen of het zelfs leuk vinden! Of dat dan narcisme is of misschien een vorm van exhibitionisme daar ben ik voor mezelf nog niet helemaal uit.

    Feit is dat sommige mensen het altijd lekker hebben gevonden zichzelf helemaal te laten zien op internet. Dit is gewoon weer een nieuwe vorm ervan.

  4. Als ik een vlog zie sla ik het altijd over omdat het 9 van de 10 keer begint met: “Goedemorgen, ik ben net wakker en ga nu douchen….. nou ik kom net uit de douche en nu ga ik ontbijten.” Ik vind het niet interessant en vind het maar lastig om de hype te begrijpen. Ik vraag me ook vaak af hoe lang het nog zo populair blijft als dat het nu is.

    Dit experimentje van jou vond ik dan wel weer heel interessant en leuk om te zien, vooral omdat je zo eerlijk bent. Ik moest lachen toen je met één hand aan de slag ging met die stamppot, een heel herkenbaar moment. Ik heb een tijd terug een aantal vlogs gekeken en vroeg me ook iedere keer af: hoe doe je dat met één hand? En hoe vervelend moet het zijn als je iedere keer weer voor de camera moet vertellen wat je gaat doen voordat je het daadwerkelijk gaat doen? Heel leuk dat je dit gedaan hebt en dat je het met ons wilde delen. Ik vind het erg interessant (en vind trouwens dat je erg leuk overkomt op de videobeelden, helemaal niet awkward)!

    • Haha dankjewel! Ik vraag me inderdaad ook af hoe lang het nog in deze vorm blijft. Wat Stuk TV doet vind ik al interessanter, omdat ze er echt een concept aan hangen en hun kijkers betrekken bij hun opdrachten. Ik vond het inderdaad heel gek en onnatuurlijk om constant te vertellen wat ik ging doen of zojuist gedaan had (“wie heeft daar nou een boodschap aan?” ging er constant door mijn hoofd). Maar het was leuk om eens te doen :)

  5. ghislaine zegt:

    Ik las over dit experiment op het Elle forum en ik heb eigenlijk nog nooit op een blog gereageerd maar wat een goed artikel is dit! Eindelijk wordt de waarheid onder ogen gezien en ik kon me echt nooit voorstellen dat mensen normale gesprekken zouden kunnen houden met een camera in their faces (what most of thé times nog eens super awkward moet zijn in het openbaar). Vorig jaar vlogden beautybloggers enkel nog op speciale events maar dat Masha “ik-film-alles-even-if-its-super-boring-i-need-to-fill-this-vlog-with-minutes” type of vlogs ben ik gewoon helemaal klaar mee.. Dankje voor dit experiment want ik vroeg het mezelf ook echt af hoe mensen dat zouden ervaren. en je bent nog eens heel leuk en leuke blog! Leuk dat ik een nieuwe blog heb gevonden met wat meer effort dan de grote blogs nowadays

    Ghislaine

  6. Estrella zegt:

    Goed geschreven. Zelf heb ik een uitgesproken hekel aan vlogs. Ik heb er nog nooit één gezien die ik interessant genoeg vond om langer dan tien seconden te bekijken. Zelf vlog ik ook niet. Ik ben meer van de fotografie. Een moment vatten in één beeld. Dat vind ik mooier dan een (veel te lang) filmpje.

  7. Joyce zegt:

    Ik vind al jouw posts zo’n verademing! Heerlijk om jouw eigen vlog te bekijken (precies zoals ik me het vloggen daadwerkelijk voorstel!). Het is bijna knap dat alle vloggers daadwerkelijk zinnen kunnen uitkramen bij het uitruimen van een vaatwasser, maar ach ieder zijn ding natuurlijk.

    Je hebt trouwens nog geluk met je vriend, die van mij zou er zeker weten als een idioot opstaan en 100 imitaties afdraaien om mij te irriteren ;)

  8. Lyjanne zegt:

    Ik kan me helemaal voorstellen dat jij je er zo ongemakkelijk bij voelt, ik zou hetzelfde hebben. Haha, maar die vlog is echt hilarisch! Het ontbijtje e.d. heb ik even doorgespoeld, maar de sarcastische opmerkingen tussen jou en je vriend zijn wel grappig en heel herkenbaar ;-)

    Persoonlijk duren vlogs mij altijd veel te lang en ik ben ook absoluut niet het type dat ze gaat volgen. Ik denk dat het toch een stukje psychologie is. We zijn geïnteresseerd in de levens van andere mensen, willen ons aan hen spiegelen en zijn onbewust vaak op zoek naar een soort ‘voorbeeldfiguur’. Vroeger waren dat popartiesten die nog redelijk ver van je af stonden, later werd dat al een stuk eenvoudiger door realityshows e.d. tegenwoordig denk ik dat bloggers en vloggers deze voorbeeldrol een beetje hebben overgenomen… En vloggers, die vloggen waarschijnlijk omdat ze weten dat het bezoekers gaat opleveren. Ik zou anders niet weten waarom je elk inie-minie detail van je leven zou willen vastleggen;-)

  9. Eva zegt:

    Hoi Sara,

    wat een goed artikel! Ik begrijp de hype ook niet goed. Ik vind de vloggers die elke dag hun leven filmen ook vaak wat leeg overkomen, alsof ze continu “hun publiek” nodig hebben om zich iemand te voelen. Ook jammer dat er dan weinig ruimte is voor discussies. Een beetje kritische opmerking wordt dan afgedaan met “kijk dan niet”. Vlogs die gaan over uitstapjes of events vind ik dan wel leuker. Die lijken meer bedoeld om je iets nieuws te laten zien ipv het opdringen van zichzelf de hele tijd.
    Misschien ben ik al weer ouderwets, haha, maar ik voel het echt zo.

  10. Gwen zegt:

    Hey Sara! Wat onzettend grappig dat je dit gedaan hebt! Ik ben juist pas sinds kort naar een paar vlogs aan het kijken, de trend was een beetje aan me voorbij gegaan haha. Het is echt een heel raar iets, terwijl ik het kijk vraag ik me af waarom het me boeit, of eigenlijk bedenk ik me dat het helemaal niet boeiend is wat ik aan het kijken ben, en vervolgens klik ik toch op het volgende filmpje. Het is een soort guilty pleasure, net als al die reality-series denk ik. En soms moet ik ergens om lachen en dan denk ik “zie je wel, dit is toch best wel leuk.” Ik vond jouw vlog heel grappig en het ziet er helemaal niet awkward uit, alleen Robin doet een beetje gek. Maar het is denk ik wel extra leuk om te zien omdat ik jullie een klein beetje ken. Echt jammer dat ik deze (v/b)logpost niet eerder heb gezien!

Geef een reactie