TO WATCH: SWEATSHOP

Al een tijdje maak ik me steeds meer druk om mijn eigen koopgedrag, hoe makkelijk ik over mode en geld denk (of dacht) en hoe de meeste mensen in Nederland denken. Begrijp me niet verkeerd: ik ben op het gebied van mode absoluut geen heilig boontje. Ik bezit bijna alleen maar kleding van grote ketens als H&M en Zara, ik shop het liefst in de sale en sommige kledingstukken ben ik snel zat. Ik ben vrij makkelijk in het kopen van kleding: het is een hobby van me, en die mag best wel wat geld kosten, vond ik altijd. Maar toch merk ik de laatste tijd dat veel, vaak en betaalbaar shoppen niet meer zo goed voelt als vijf jaar geleden.

 

DE HERKOMST VAN ONZE KLEDING IS ECHT NIET OKÉ

En dat komt voor een deel door de vele negatieve berichten over grote ketens, die de laatste jaren veel in het nieuws zijn geweest. Zo wordt dierenleed steeds meer aan de kaak gesteld (zoals ‘angorawol gate’ in 2013, iets waar ik als naïeve modeliefhebber toen erg van schrok) en ook giftige toevoegingen tijdens het productieproces en de bar slechte toestanden van werknemers krijgen steeds meer aandacht. De afgelopen weken heb ik de documentairereeks “De Slag om de Klerenwereld” bekeken en dat heeft mijn beginnende onvrede over mezelf flink aangezwenkt. En toen ik net de korte jongerendocuserie “Sweatshop” bekeek, evolueerde die onvrede in een klein uurtje naar een mallemolen aan felle gedachten. De serie gaat over 3 Noorse jongeren die naar Cambodja afreizen om te kijken hoe hun kleding wordt gemaakt en in welke omstandigheden de fabrieksarbeiders leven. Het antwoord is natuurlijk makkelijk te gokken: bar- en bar slecht. Dat weten we allemaal ergens wel. En toch voel ik me nu even extra naïef en bijzonder ignorant. Want ik ben ook zo iemand uit de westerse wereld die het allemaal heel erg vindt, maar omdat het een ver-van-mijn-bed-show is, verander ik uiteindelijk niet mijn gedrag. Het blijft bij “Aaah, erg hoor. Het moet echt veranderen.” Maar ik help er niet aan mee.

Door docu’s als deze te kijken word ik me gelukkig beetje bij beetje meer bewust dat ik aan deze praktijken niet meer zo’n grote bijdrage aan wil leveren als ik deed. En het eerste en minste wat ik nu kan doen is deze docu delen (dus bij deze :) ) en de komende uren spenderen aan het zoeken naar verantwoorde merken. Dus dat ga ik doen. Bekijk de (heel toegankelijke!) jongerendocu en vorm vooral lekker je eigen mening.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

OF BEKIJK DE DOCU VIA DE WEBSITE ZELF:

http://www.aftenposten.no/webtv/serier-og-programmer/sweatshopenglish/

Ik moet zeggen dat ik benieuwd ben hoe en of deze jongeren hun gedrag gaan aanpassen na deze ervaring.
Ik hoop het.



Geef een reactie